Dla zobrazowania gorąca, jego wahań w postaci wzrostu a także spadania, stworzono idee zwaną krzywą grzewczą. To nic innego jak liniowo przedstawione ciepło, które trzeba doprowadzić dla lokalu by trzymać określoną podwyższoną temperaturę. Ta będzie różna uzależniona od tracenia ciepła danej przestrzeni, którą trzeba ogrzać. Zakładając warunki takie jak uciekanie temperatury przez nieizolowane ściany. Dach który posiada niedobre ocieplanie lub w ogóle brak. Okna pokojowe mają pojedynczą warstwę szkła okiennego, przez którą niska temperatura od zewnętrza chłodzi lokal. Takie miejsca wpływające na rozkład i zużywanie energii cieplnej uzależnione od poziomu temperatury panującej na zewnątrz. Gdyż nie istnieją wskaźniki, jakie mogą być optymalnie dobrane oddzielnie do każdego jednego budynku. Dobiera się ją za pomocą prób i nieuniknionych błędów zamieniając wskazania krzywej grzewczej. Opomiarowanie stosuje się w wielorodzinnych budynkach przy cieplnym węźle a także w urządzeniach jak kondensacyjny piec w mniejszych domach. Lub domostwach z ogrzewaniem wodnym podłogowym. Wskazanie krzywej grzewczej, pozwala dobrać wielkość ciepła dostarczonego w zależności od sposobu jego wytwarzania a także miejsca zastosowania.