Jeżeli rozważasz w swoim domu wykonanie ocieplania w oparciu o pompę ciepła masz w opcji dwa rodzaje: pompę opartą na gruncie i pompę powietrzną. Znajduje się i w Polsce co raz większa liczba zwolenników tego typu rozwiązania. W nabyciu i instalacji są one zauważalnie mniej kosztowne. Fundamentalną dodatnią cechą jest traf, że nie wymagają wykonania dużej dziury ani uformowania kolektora gruntowego. Mankamentem jest konieczność zastosowania modułu elektrycznego w chwili kiedy ciepłota pobieranego powietrza jest niska. Tak w rzeczywistości działające na powietrze pompy ciepła, w naszym położeniu geograficznym, powinny funkcjonować równolegle z kolejnym osobno działającym źródłem docieplania. Moc pompy w takim współdziałaniu winna osiągać minimum pięćdziesiąt procent mocy zapotrzebowania całego domu. Drugie źródło powinno być kontrolowane automatycznie tak aby było przez pompę wstrzymywane albo zwalniane. Zatem by działało w trybie współdziałającym i zamiennym. To doskonałe rozstrzygnięcie w wypadku połączenia pompy i kotła działającego na olej. Kocioł gazowy funkcjonował by w owym układzie równie dobrze, z tym że w okresie funkcjonowania wyłącznie pompy ciepła ponosilibyśmy koszty przesyłu gazu. Pompy powietrzna produkowane są w opcjach split (składające się z dwóch modułów) lub monoblok. Split jest zbudowany z jednostki montowanej na zewnątrz z parownikiem i wentylatorem, który zasysa powietrze oraz z jednostki wewnętrznej ze sprężarką i skraplaczem. Monoblok jest rozwiązaniem kompleksowym mocowanym na zewnętrznej stronie domu. Do pokoju wpływa od razu z niego już ciepła woda. Splity to najczęściej urządzenia o mocy paru kilo watów, a maszyny jednoelementowe osiągają wydajność do sześćdziesięciu kW. Wobec powyższego w budynkach małych często montowane są Splity. Tak po prawdzie działające na powietrze pompy dostarczające ciepło są maksymalnie ekonomiczne i w co za tym idzie atrakcyjniejsze do pomp opartych na odwiercie w gruncie przy temperaturze powietrza osiągającej wyżej niż dziesięć stopni.